Θείον κήρυγμα

Με τη Χάρη του Θεού φτάσαμε στην Κυριακή των Αγίων Πάντων. Αυτή την Κυριακή κλείνει ο λειτουργικός κύκλος των κινητών εορτών που ξεκίνησε την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου με κέντρο την Κυριακή του Πάσχα. Ανάλογα με το ποια ημερομηνία θα εορταστεί κάθε χρόνο το Πάσχα, προσδιορίζεται και ο κύκλος των κινητών εορτών.

Την σημερινή Κυριακή βλέπουμε τα αποτελέσματα των δωρεών του Αγίου Πνεύματος που είναι οι άγιοι. Κυριακή αφιερωμένη σε όλους τους Αγίους, όλους τους γνωστούς και τους άγνωστους αδελφούς μας οι οποίοι έζησαν κατά Χριστόν και αξιώθηκαν των επουρανίων στεφάνων. Η αγιότητα είναι δώρο του Θεού, καρπός του Αγίου Πνεύματος που δίνεται στους ανθρώπους που είναι κοντά στο Θεό. Η Εορτή των Αγίων Πάντων τους πρώτους αιώνες ήταν εορτή μόνο των Μαρτύρων, στη συνέχεια επεκτάθηκε για Πάντες τους Αγίους.  Μάρτυρες του Χριστού δεν είναι μόνο εκείνοι που έχυσαν το αίμα τους για την πίστη του Χριστού και έδωσαν έτσι την σφραγίδα στην πίστη και στην μαρτυρία τους. Μάρτυρες είναι και όλοι όσοι αγωνίσθηκαν τον αγώνα της χριστιανικής ζωής και βάσταξαν με καρτερία τον σταυρό του Χριστού σε αυτόν τον κόσμο. Είναι «μαρτύριο πνεύματος» η καθημερινή βίωση του λόγου τού Σταυρού, η Σταύρωση των παθών και της κακίας μας, η ανακαίνιση της ψυχής μας.

Στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα ακούσαμε τις προϋποθέσεις της αγιότητας. Βασική προϋπόθεση είναι η πίστη και η ομολογία, με οποιοδήποτε τίμημα, στον Τριαδικό Θεό μας. Ο Κύριος μας λέγει ότι «Όποιος ομολογήσει Εμένα δηλαδή ως Θεό και  Σωτήρα μπροστά στους ανθρώπους, θα ομολογήσω και εγώ για εκείνον αναγνωρίζοντάς τον ως δικό μου ενώπιον του Πατέρα μου, που είναι στους Ουρανούς. Όποιος όμως με απαρνηθεί μπροστά στους ανθρώπους, θα τον αρνηθώ και εγώ μπροστά στον Ουράνιο Πατέρα μου». Οι άγιοι μάρτυρες είναι αυτοί που έκαναν πράξη τα λόγια αυτά του Ευαγγελίου. Δια μέσου των αιώνων και σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης υπήρξαν εκατομμύρια άνθρωποι που έχυσαν το αίμα τους επειδή ομολόγησαν τον Χριστό σαν Θεό τους, και αντάλλαξαν την μικρή επίγεια ζωή με την ουράνια και αιώνια.

Βέβαια αυτή η ομολογία της πίστεως ίσως μας φαίνεται θέμα δύσκολο. Και μάλιστα δεν είναι λίγοι εκείνοι οι Χριστιανοί που, όταν βρεθούν σε περιβάλλον που χλευάζεται η πίστη μας και λοιδορούνται οι εντολές του Κυρίου, δυσκολεύονται να μιλήσουν, επειδή φοβούνται. Δεν ομολογούν τι πιστεύουν, σε Ποιον πιστεύουν. Άλλοι πάλι Χριστιανοί,  σκέπτονται και διερωτώνται ότι σε περίπτωση που έλθουν και στη δική μας εποχή διωγμοί και μαρτύρια, αν θα έχουν την γενναιότητα να ομολογήσουν τον Κύριο ή θα Τον αρνηθούν. Γι' αυτό ακριβώς, επειδή η ομολογία της πίστεως δεν είναι κάτι απλό και εύκολο, ο Χριστός μας  εξηγεί ότι η ομολογία μας αυτή δεν μπορεί να γίνει με τις δικές μας δυνάμεις μόνο, αλλά «εν Αυτώ», με την δική του δύναμη και Χάρη. Αυτή η αλήθεια ότι ο Κύριος θα είναι δίπλα μας στις δύσκολες στιγμές κατά τις οποίες θα κληθούμε να Τον ομολογήσουμε, θα πρέπει να μας κάνει να διώξουμε από την ψυχή μας κάθε δειλία και αγωνία. Και να παραθέσουμε όλη μας την ζωή στα παντοδύναμα χέρια Του.

Ο Κύριος όμως μας δίνει και μία άλλη προϋπόθεση για την αγιότητα. Η αγάπη μας προς Αυτόν πρέπει να υπερβαίνει όλες τις άλλες αγάπες που έχουμε, έστω και αν αυτές είναι σωστές και είναι σύμφωνες με το θέλημά Του. «Αυτός που αγαπά τον πατέρα του ή την μητέρα του παραπάνω από  εμένα, δεν είναι άξιος για μαθητής μου». Ο  Κύριος συγκρίνει τις δύο αγάπες, την αγάπη μας προς τους αγαπημένους μας ανθρώπους και την  αγάπη μας προς Αυτόν. Και μας ζητεί ουσιαστικά ποτέ να μη μας νικά η αγάπη μας προς τους ανθρώπους, αλλά να κυριαρχεί πάντοτε η αγάπη μας προς τον Θεό και το θέλημά Του.

Όπως το έκαναν οι Άγιοι Πάντες. Αγάπησαν πάνω απ' όλα τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, πρόσφεραν την καρδιά τους σ' Αυτόν, και πολλοί από αυτούς πλήρωσαν την αγάπη τους αυτή με σκληρό μαρτυρικό θάνατο. Γι' αυτό και ο Κύριος τους τίμησε, τους δόξασε και θα τους δοξάζει αιώνια στην  Βασιλεία του.

Ας τους παρακαλέσουμε να πρεσβεύουν για μας, να ενεργοποιήσουμε τη θέληση μας ώστε η ζωή μας να γίνεται υπόδειγμα πνευματικό και για τους άλλους ανθρώπους,  Και  όσο μπορεί  ο καθένας μας να προσπαθήσει να τους μιμηθεί.

Αμήν.

Του Αρχιμανδρίτου π. Ιερόθεου Παπαθανασίου